โรงเรียนบ้านหนองกระทุ่ม

หมู่ที่ 10 บ้านหนองกระทุ่ม ตำบล หนองโพ อำเภอ โพธาราม จังหวัด ราชบุรี 70120

Mon - Fri: 9:00 - 17:30

032 389404

เว็บบอร์ด

Please to create posts and topics.

วัคซีนกระตุ้นความกลัว

วัคซีนกระตุ้นความกลัว

ในยุคหนึ่งที่รัฐบาลสามารถผลิตวัคซีนชนิดหนึ่งเพื่อใช้รับคนเข้าทำงานในองค์กร ผู้สมัครจะต้องได้รับการฉีดวัคซีนและเข้าทดสอบการกระตุ้นความกลัวภายในจิตใจ เมื่อผ่านการทดสอบก็จะสามารถเขาทำงานได้ ซึ่งผลตอบผลตอบแทนในการทำงานที่องค์กรก็มีค่อนข้างมาก แต่คงต้องแลกมากับผลเสียที่เราไม่อาจคาดเดาจากการทดสอบ

 

“ทำไมถึงอยากเข้ามาทำงานในองค์กรลับแบบนี้”

“เพราะมันคือความฝันของฉันในวัยเด็ก”

“แค่นี้เองหรอ เหตุผลของคุณมีน้อยซึ่งมันก็ทำให้คุณดูไม่น่าเชื่อถือไปด้วย”

“ไม่เห็นจะเกี่ยวกันตรงไหนเลย”

“การรับสมัครคนเข้ามาทำงานในองค์กรของเรา เราจะต้องมั่นใจว่าบุคคลนั้นเป็นคนที่ไว้ใจได้และจะไม่เอาความลับของเราไปเปิดเผย การทดสอบเพื่อกระตุ้นความกลัวเป็นสิ่งที่จะทำให้เราได้รู้ว่าคุณเป็นคนยังไง แล้วความกลัวมีผลต่อคุณมากแค่ไหน”

“แล้วถ้าฉันได้รับวัคซีนนั้นจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวฉัน แล้วมันจะมีผลกระทบที่ร้ายแรงหรือเปล่า”

“วัคซีนนี้ไม่มีผลกระทบต่อร่างกายแต่มีผลกระทบต่อการทำงานของสมองเพราะเมื่อคุณได้รับเข้าไปมันจะทำให้คุณเกิดภาพหลอนแล้วปลุกความกลัวภายในจิตใจของคุณออกมา สิ่งที่เธอต้องทำก็คือต่อสู้กับมัน เรามีเทคโนโลยีที่จะมองเห็นความคิดของคุณทุกอย่างในขณะที่คุณกำลังต่อสู้กับความกลัว”

“หมายความว่าคุณจะรู้ว่าฉันคิดอะไร”

“ใช่ คุณสามารถเปลี่ยนใจได้ทุกเมื่อ คุณสามารถยกเลิกแล้วเดินออกจากห้องนี้ไปตอนนี้เลยก็ได้ถ้าคุณไม่พร้อม”

“ฉันพร้อม”

 

ทันใดนั้นเองพวกเขาก็มาจับตัวฉันเอาไว้และฉีดวัคซีนเข้ามาในร่างกายของฉัน หลังจากนั้นฉันก็รู้สึกมึนๆงงๆเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า แล้วจู่ๆ อะไรๆมันก็ไม่เหมือนเดิม

 

ฉันลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองอยู่ในบ้านหลังนึงที่มีเเต่ความมืด เมื่อมองไปนอกหน้าต่างฉันก็ไม่เจออะไรนอกจากป่า และเสียงของสัตว์ดุร้าย ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่ามันคือตัวอะไรกันแน่ ฉันไม่แน่ใจว่าตอนนี้ฉันกำลังเผชิญกับอะไร

 

“ที่นี่เป็นที่ไหน ทำไมมันถึงมืดขนาดนี้ อย่างน้อยมันก็ควรจะมีไฟหรือตะเกียงอะไรก็ได้ที่ทำให้ฉันมองเห็นอะไรได้ชัดกว่านี้”

“สวัสดี”

“คุณเป็นใคร เดี๋ยวนะทำไมคุณหน้าตาเหมือนฉันขนาดนี้”

 

อยู่ๆฉันก็เจอคนที่หน้าตาแบบฉันเดินเข้ามาทักทายฉัน แต่น่าแปลกที่ลักษณะการแต่งตัวของเขามันดูไม่ค่อยคุ้นตาฉันสักเท่าไหร่ เมื่อฉันหันกลับมาอีกทีก็พบว่าเขาหายไปเเล้ว

 

“อ้าวคุณ นี่มันความฝันหรือความจริง แล้วเมื่อกี้คือคนหรือว่าผี งงไปหมดแล้ว”

 

ฉันต้องพยายามหาแสงไฟฉันถึงจะรู้ว่าทางออกของบ้านหลังนี้คือทางไหน เเละฉันต้องทำยังไงถึงจะออกจากที่นี่ได้ แต่เมื่อเดินไปเรื่อยๆฉันก็ยิ่งพบเจอกับความมืดเข้าไปอีกมันมืดจนน่ากลัว สุดท้ายแล้วความมืดก็คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดสินะ เหมือนกับว่าโชคจะเข้าข้างฉันเพราะฉันจับตามผนังแล้วพบกับสวิตช์ไฟเล็กๆ ซึ่งฉันคิดว่าน่าจะพอเพิ่มแสงสว่างได้บ้าง

 

เมื่อฉันกดเปิดสวิตช์ก็พบกับสิ่งที่ไม่คาดคิดเพราะฉันเจอกับแมงมุมนับร้อยตัวที่เกาะอยู่ตามผนังมัน ค่อยๆขยับขาของมันเข้ามาใกล้ฉัน ณ เวลานั้นฉันเองแทบสติแตกเเม้เเต่จะก้าวขาก็ก้าวไม่ออก แมงมุมเป็นสัตว์ที่ฉันกลัวที่สุดในชีวิตเพราะขาของมันและพิษของมันช่างน่าขยะแขยง ยังไม่รวมไปถึงขนเล็กๆที่ขึ้นตามตัวของมันอีก เมื่อฉันเห็นแล้วก็เกิดคำถามว่าทำไมต้องมีสัตว์ชนิดนี้อยู่บนโลกของเราด้วย

 

พอเริ่มมีสติฉันก็พยายามหาวิธีที่จะทำให้แมงมุมพวกนี้ออกไปไกลๆฉัน ฉันจึงตัดสินใจกรี๊ดออกมาอย่างสุดเสียงเพื่อหวังว่า แมงมุมพวกนั้นจะกลัวและถอยออกไป 

 

“อร้ายยยยยยยย!!  ออกไปอย่ามายุ่งกับฉัน”

“คุณโอเคไหม ใจเย็นๆตั้งสติก่อนนะ”

“เห้อ ฉันกลับมาอยู่ในโลกของความจริงแล้วสินะ”

 

เสียงกรี๊ดฉันทำให้ฉันรู้สึกออกมาจากภาพหลอนพวกนั้น ฉันไม่รู้ว่าการใช้วิธีนี้จะทำให้ฉันได้รับคัดเลือกเข้าทำงานหรือเปล่า แต่ฉันยอมรับเลยว่าวิธีนี้เป็นวิธีเดียวที่ฉันนึกออกในตอนนั้นตอนที่ฉันหวาดกลัวที่สุด

 

“เป็นยังไงบ้าง คุณยังสบายดีอยู่ใช่ไหม มีหลายคนที่ได้รับวัคซีนเข้าไปแล้วส่งผลกระทบต่อจิตใจ เเต่ดูเหมือนคุณไม่เป็นอะไรเลยนะ”

“ฉันก็ยังหวาดกลัวอยู่นิดหน่อย ภาพหลอนของแมงมุมก็ยังติดอยู่ในหัวของฉัน แต่ฉันรู้ว่าทุกอย่างมันไม่ใช่ความจริงมันก็เป็นแค่การทดสอบ”

“ใช่มันก็เป็นแค่การทดสอบ คุณผ่านการคัดเลือกนะเราสนใจที่จะให้คุณมาเป็นส่วนหนึ่งในองค์กรของเรา”

“เดี๋ยวนี้ฉันหูฝาดไปหรือเปล่า”

“คุณได้ยินถูกแล้วแหละ จุดประสงค์ของการทดสอบนี้ก็คือทำให้คุณมีสติ คนเราจะคิดวิเคราะห์รับมือกับความกลัวได้ดีก็ต่อเมื่อเรามีสติ ทุกปัญหาที่เกิดขึ้นในชีวิตก็ต้องอาศัยสติในการแก้ปัญหาทั้งนั้น แล้วเราก็ได้เห็นว่าคุณสามารถผ่านการทดสอบมาได้อย่างมีสติ ถึงแม้ว่าจะเป็นการกรี๊ดที่ไม่ค่อยมีใครทำเท่าไหร่นักก็ตาม”

“ขอบคุณสำหรับโอกาสนะคะ แล้วฉันจะพยายามทำงานอย่างเต็มที่ จะพยายามใช้สติในการแก้ปัญหา ฉันจะไม่ลืมเลยว่าความกลัวมันต้องแก้ด้วยวิธีไหน”

“ดีใจที่ได้ยิน คุณพูดแบบนี้ การกระตุ้นความกลัวก็เป็นแค่เพียงการฝึกความเข้มแข็งภายในจิตใจ สิ่งที่คนเรากลัวจริงๆเป็นสิ่งที่บางทีก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ดังนั้นเราต้องมีวิธีเผชิญหน้ากับมัน การทำงานในองค์กรอาจมีอุปสรรคและปัญหาต่างๆ การทดสอบนี้อยากจะบอกคุณแค่เพียงว่าสติเท่านั้นที่จะช่วยคุณได้”

 

ในที่สุดฉันก็ได้รับเลือกเข้าทำงานตามความฝันที่ฉันตั้งไว้ตั้งแต่เด็ก ฉันไม่คิดเลยว่าฉันจะเอาชนะความกลัวภายในจิตใจของตัวเองได้ สุดท้ายมันก็ทำให้ฉันได้รู้ว่าไม่มีอะไรน่ากลัวมากไปกว่าจิตใจของเราที่ปรุงแต่งมันขึ้นมาเอง หากเรารู้และเข้าใจวิธีการแก้ปัญหาโดยการใช้สติ ไม่ว่าจะพบเจอกับปัญหาอะไรฉันก็จะไม่มีความกลัวอีก

 

ในยุคที่วัคซีนกระตุ้นความกลัวถูกใช้ไปอย่างแพร่หลายบุคลากรที่ได้รับคัดเลือกมาทำงานก็เต็มเปี่ยมไปด้วยคุณภาพเพราะพวกเขาต่างรู้เเละมีวิธีรับมือกับความกลัวเหล่านั้น

 

โรงเรียนบ้านหนองกระทุ่ม